مظاهر خیر و شر در نگارگری عهد تیموریان و صفویان

بسیاری از مضامین نسخه های خطی و مصور فارسی، صحنه تجلی موضوعات مذهبی و حماسه دینی و پهلوانی است که با داستانهای اساطیری و نیز روایات گوناگون از تفاسیر کلام الهی و قصص پیامبران درهم آمیخته و متناسب با مضمون ادبی، آذین شده است. با توجه به دو اصل خیر و شر که پایه و اساس اعتقادات آریائیان پیش از زرتشت بوده، و در تکامل آن نیز در مذاهب گوناگون پس از ظهور زرتشت ایراد شده است، جایگاه مظاهر خیر و شر در نگارگری عهد تیموریان و صفویان که موضوع مورد نظر رساله حاضر می با‌شد، از اهمیت خاص در این نوشتار برخوردار بوده و به منظور آشنایی و شناخت این مظاهر در نگارگری اسلامی ایران و با توجه به مضامین خیر و شر در شاهنامه فردوسی که نشات گرفته از متون کهن مذهبی پیش از اسلام است و نیز روایات اسلامی از کلام مقدس الهی و قصص قرآنی ، جلوه های بارز خیر و شر در نسخه های خطی و مصور عهد تیموریان و صفویان معرفی و مورد بررسی قرار گرفته است. رساله حاضر، در چهار فصل تدوین گردیده است که به شرح ذیل می باشد:1-مظاهر خیر و شر در مذاهب و باورهای ایران باستان.2-مظاهر خیر و شر در شاهنامه.3-مظاهر خیر و شر در فرهنگ و روایات اسلامی.4-مظاهر خیر و شر در نگارگری عهد تیموریان و صفویان.

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*