بررسی مواضع احزاب و گروههای چپ‌گرا در جریان شکل‌گیری و پیروزی انقلاب اسلامی ایران

تحقیق حاضر کوشیده است با بررسی نقش احزاب در یک جامعه سیاسی، شرایط تحقق انقلاب اسلامی ایران را به کنکاش کشیده و در این میان با توجه مستقیم به فعالیتها و عملکرد طیف احزاب چپ‌گرا – به معنای مارکسیستی آن – در جریان شکل‌گیری و پیروزی انقلاب اسلامی که دوره پس از قیام پانزده خرداد 1342 را شامل می‌شود به تبیین آثار احتمالی حضور این گروهها در صحنه انقلاب پرداخته و برآوردی نهائی در مقابل آنچه این گروهها به عنوان نقش غیرقابل انکار خود در این جریان مطرح می‌سازند، عنوان دارد. پس از یک مقدمه به بررسی کلی کارکرد احزاب جوامع مختلف پرداخته‌ایم، تاریخچه تشکیل گروههای سیاسی و احزاب در ایران را مرور کرده‌ایم و سپس با رسیدن به سالهای حکومت سلسله پهلوی به عوامل ظهور جریانهای چپ گرای جدید که عمدتا در حزب توده تبلور می‌یابد اشاره نموده واین جریان را تا زمان پیروزی انقلاب اسلامی دنبال نموده‌ایم. بجز حزب توده که همزمان با قیام خونین پانزده خرداد 1342 تا حد بسیار زیادی تضعیف شده بود، گروههای چپ نو که شیوه جنگ چریکی را الگوی خود ساخته‌اند منجمله سازمان مجاهدین خلق و سازمان چریکهای فدائی خلق در فصول جداگانه‌ای به بحث گذاشته شده‌اند و در پایان پس از آشنا نمودن ذهن خواننده با مرام و اصول اعتقادی، عملکرد، موضعگیریها و فعالیتهای گروههای چپ‌گرا و مقایسه آنها با آنچه که سهم عمده را در جریان شکل‌گیری و پیروزی انقلاب اسلامی بر عهده دشات ، نقش گروههای چپ را در جریان این حرکت تاریخی بررسی کرده‌ایم.