مالکیت ابزار تولید و سهم آن از محصول در دیدگاه اسلامی

مطالعه سرمایه و بویژه ابزار تولید به عنوان یکی از عوامل تولید در اقتصاد بسیار حائز اهمیت است ; زیرا از طرفی یکی از دلایل اصلی افزایش تولید سرانه در طول زمان، افزایش در تولید ابزارآلات مولدی است که در اختیار انسان قرار گرفته است و از طرف دیگر با ظهور این ابزارآلات پیچیده، بهره‌وری از طبیعت برای صاحبان سرمایه و صنعت فراهم شده است و از اینجا فاصله طبقاتی در جامعه شکل گرفته است . به منظور پرهیز از این اثر منفی، اندیشمندان مسلمان، نظریاتی ارائه داده‌اند; بعضی چاره کار را در رد کردن مالکیت خصوصی ابزار تولید دیده‌اند و بعضی ضمن پذیرفتن مالکیت خصوصی ابزار تولید چاره را در این دیده‌اند که در شیوه کسب درآمد ابزار تولید، محدویت در نظر گرفته شود و از مشارکت آن در محصول یا سود جلوگیری گردد. اما در این تحقیق با استناد به آیات و روایات و آرا فقها و ارشادات عقل، اولا دو نظریه فوق نقد شده و ثانیا روشی به اثبات رسیده که از یک طرف ابزارآلات پیشرفته به صورت بهینه بکار گرفته شود و سرمایه از فعالیتهای غیرضروری و فرعی به سمت فعالیتهای مفید جذب شود و از اینجا رشد اقتصادی تامین گردد و از طرف دیگر بکارگیری این ابزار منجر به دو قطبی شدن جامعه نگردد. بدین منظور مالکیت خصوصی ابزار تولید مورد تائید قرار گرفته است هم چنین مشارکت آن در محصول یا سود در چارچوب اصولی پذیرفته شده است . در پایان برای ضمانت اجرا دخالت و نظارت دولت را ضروری دانسته و رواج شرکتهای تعاونی تولیدی را در جامعه لازم شمرده است .