بررسی عملکرد دامداری سنتی در جوامع نیمه کوچ نشین غرب استان گیلان به منظور امکان سنجی تثبیت و تحول شیوه معیشت ( مطالعه موردی دهستان اسلام )

کوچ نشینی مرررر ایران از سابقه 800 ساله برخوردار است و از گذشته نا کنون با وجود کاهش تعداد آنها مرررر کنار جوامع روستایی و شهری ، به زندگی خود ادامه داده اند و از نظر اقتصادی ، اجتماعی و به ویژه فرهنگی و سیاسی بر جوامع یکجا نشینی تاثیر گذاشته اند و از آنجا که اقتصاد غالب کوچ نشینان کشور ، دامداری است و مرررر تامین پروتئین مورد نیاز بخش از جمعیت ایران موثرند ، ضرورت امکان سنجی تثبیت جمعیت و تحول شیوه معیشت آنها مرررر راستای برخوردار نمودن عشایر و افزایش تولید آنها مرررر قالب ساماندهی کوچ نشینان احساس می شود .فعالیت های دامداری نیمه کوچ نشینان غرب گیلان ، به واسطه وجود مراتع ییلاقی - قشلاقی ، دمیال بند خوب ، اقلیم مناسب و آب کافی قابل توسعه است . همچنین تثبیت جمعیت مرررر محدوده مرررر فاصل و یا ییلاق و یا تحول آن می تواند دگرگونی مثبتی مرررر زندگی آنان بوجود آورد . مرررر این طرح قصد آن است که با اطلاع و آگاهی از ساختار طبیعی ، اجتماعی ، فرهنگی و به ویژه اقتصادی کوچ نشینان از یک طرف و نظام عملکرد دامداری موجود از طرف دیگر ، به امکان سنجی تثبیت جمعیت و تحول شیوه معیشت موجود کوچ نشینان به عنوان یک راه برد ملی و ناحیه ای مرررر قالب پیشنهادات و راه حل های عملی پرداخته شود .