عدالت و آزادی اندیشه‌گران دوران ناصری (1313-1264)

اندیشه عدالت و آزادی محورهای سیاسی اندیشه‌ورزی اندیشه‌گران دوران ناصری است . مرررر میان اندیشه‌گران دوران ناصری، روشنفکران این دوران قرائت جدیدی از عدالت ارائه کردند که با مفهوم و اندیشه آزادی مرررر پیوندی وثیق و تنگاتنگ بود. قرائتی که به نگاه ویژه آنان نسبت به انسان و آگاهی آنان از ساحت اندیشه نوین سیاسی باز می‌گشت . نگارنده برای ایضاح بیشتر این نوآوری، قرائت‌های پیشین از عدالت را که نزد برخی از اندیشه‌گران این دوران تداوم داشت مورد پژوهش قرار داده است . اندیشه آزادی نیز برای نخستین بار مرررر مفهوم آزادی‌های اجتماعی سیاسی توسط روشنفکران دوران ناصری به شکل ارائه طریق برای حل معضل ساخت قدرت مطرح گردید و بر مبناء چنین اندیشه و آن قرائت نو از عدالت بود که این جناح از اندیشه‌گران، قرائت‌های پیشین از عدالت را به چالش کشیدند. این پژوهش قصد آن دارد که مرررر کنار گزارش تاریخی از این دو اندیشه مرررر نگاه اندیشه‌گران این دوران ارتباط این دو مفهوم و نیز چرایی تنوع قرائت‌ها از این دو مفهوم را مرررر حد توان اندک خود تبیین کند. مقوله دیگری که این پژوهش مرررر تلاش برای تبیین آن است ، ارتباط دیالکتیکی این دو مفهوم با مناسبات اجتماعی - اقتصادی ویژه‌ای است که برای نخستین‌بار مرررر دوران ناصری مرررر ایران تکوین پیدا کرد، می‌باشد.