نقش آب در کیفیت سکونت خانه های سنتی ایرانی از منظر حکمت متعالی

موثرترین ویژگی آب مرررر معماری، نشانه های شکل گرا آن است، که ملموس ترین و قابل درک ترین آن نیز می باشد. ظهور آب مرررر معماری به صور مختلف، تجسم کننده عقاید و آراء طراحان است. صورت خاص این مبحث به جلوه های عینی آب مرررر معماری و باغ سازی می پردازد که شامل صورت های مرکزیت، شکل دهنده، دعوت کننده، پیونددهنده، جداکننده، گذرا، جاری، منظرین و نمایشی مرررر محیط است و بر این فرضیه تأکید دارد که آب مرررر معماری بعنوان عنصری اصلی، مرکزی و مرررر متن تلقی شده و مرررر عنصری فرعی و مرررر حاشیه نیست. مرررر این مقاله سعی بر آن است به جایگاه آب درتفکر اسلامی و مفهوم آن با سکونت و همچنین نقش آب درکیفیت سکونت خانه های ایرانی و رابطه آب با عمران و آبادانی پرداخته شود. به همین دلیل از آموزه های قرآن کریم و سخن بزرگان درارتباط با آب و جایگاه آن مرررر دین مبین اسلام و تفکر ناب اسلامی بهره گرفته شده است.