اسراف و تبذیر از دیدگاه قرآن کریم

تجاوز از حد را در رفتار و اعمال انسان "اسراف " گویند. در آموزه‌های زندگیساز اسلام، اسراف یکسره ممنوع است ، و این ممنوعیت همه ابعاد زندگی انسان را فرا می‌گیرد یعنی همه مردم در تمامی شئون و در هر زمان و مکان موظفند اصل عدم اسراف را رعایت کنند. نعمت‌های الهی امانتهایی هستند که خداوند برای رشد و تعالی انسانها د راختیار آنها نهاده است ، پس از بهره‌برداری از نعمت‌ها باید همسوی با اوامر الهی و در جهت سعادت جاودانی انسان باشد. اسراف برهم زننده اعتدال و بوجود آوردنده فساد در عالم است البته این فساد در امور فردی زودتر قابل اصلاح است اما آنگاه که جنبه اجتماعی پیدا کرد بسختی قابل اصلاح خواهد بود. تعالیم حیات بخش اسلام راه نجات انسانها را از چنین معضلی در اعتدال و میانه‌روی می‌داند اسلام در همه امور دینی و دنیوی اعتدال و دوری از افراط و تفریط را توصیه می‌کند اگر اسراف را نمی‌پسندد نقطه مقابل آن را یعنی تقتیر را هم روا نمی‌دارد و تنها امتیاز و برتری را در رعایت قصد و اعتدال یا حد میانه می‌داند. در این رساله آنچه بیشترین همت نویسنده را شکل می‌داده، تبین و توضیح این مدعا بر اساس معارف قرآن و حدیث و توفیق از خداوند است .