سهروردی و مهر ایزد

سهروردی مرررر بخش پایانی نوشته کوتاه خود تحت عنوان ((فی‌ حقیقه العشق)) یا ((مونس العشاق)) با الهام از سنت معنوی ایران باستان ((عشق)) را بنده خانه زاد پادشانه ازل دانسته است و شحنه‌ای که هر روز نظر به اقلیمی اندازد و هردم بر طرفی زند. به نظر می‌رسد که عشق با این اوصاف همان ((مهرایزد)) باستانی است. سهروردی اندیشه‌های خود را درباره عشق از ماخذ چندگانه اسلامی و یونانی اخذ کرده و به طرز استادانه‌ای آنها را با هم تلفیق نموده است.